Kledingvoorschrift
Voor duidelijkere beschrijvingen en achtergrond informatie kunt u kijken in de
daar voor specifieke artikels die net als deze onder Uniformen en uitrusting staan.
" + "
Basis kleding (verplicht):
Feldbluse und hose
Wehrmacht uniform jas en broek.
Aangeraden:
Model M43 met (Feldgrau) schouderstukken die een lichtgroene rand (waffenfarbe) hebben.
Toegestaan:
Model M40, M41 en M42
Na overleg met kader:
Model M36, M44 en het Sturmgeschützjacke.
Feldmütze
Wehrmacht pet.
Aangeraden:
Model M43 pet.
Toegestaan:
Model M34/M42 (schuitje) zonder soutache.
Stahlhelm
Wehrmacht staalhelm.
Aangeraden:
M35/40/42 model in Feldgrau mat, met of zonder textuur.
Toegestaan:
Adelaar decal of camouflage.
Niet toegestaan:
Nationale driekleur decal.
Schühe
Wehrmacht schoenen.
Aangeraden:
Schoenen met gamaschen (beenkappen).
Toegestaan:
Laarzen.
Unterkleidung
Wehrmacht onderhemd.
Aangeraden:
Grijs Heereshemd.
Na overleg met kader:
Periodiek burger hemd.
" + "
Optionele kleding (niet verplicht, wel handig):
Drillich anzug
Wehrmacht Drillich kleding.
Aangeraden:
M43 model Drillich (HBT) jas/broek in Feldgrau.
Toegestaan:
Model M40 in Feldgrau.
Niet toegestaan:
Andere kleuren/modellen en petjes van Drillich materiaal.
Winter anzug
Wehrmacht winter kleding.
Aangeraden:
Feldgrau overjas in model M40 of M42, feldgrau sjaal, handschoenen en "oma".
Toegestaan:
Wende (parka) kleding in Mausgrau, Splitter of Sumpf camouflage.
Extra info:
De parka jas, broek, hood en handschoenen zijn enkel te dragen in de winterperiode die van 15 september tot 15 april loopt, de overjas is het gehele jaar te dragen.
Tarnung
Wehrmacht camouflage (kleding).
Aangeraden:
D.m.v. een zeltbahn.
Toegestaan:
Helmovertrek in correct splittertarn camouflage.
Na overleg met kader:
Broek in splittertarn camouflage en een tarnjacke in splittertarn of sumpftarn camouflage.
Niet toegestaan:
Helmovertrek of broek in Sumpftarn camouflage.
Extra info:
Men is toegestaan slechts één gecamoufleerd kledingstuk te dragen, om zo te voorkomen dat deze kleding het beeld overheerst. Het streven is dat alleen de zeltbahn en eventueel geimproviseerd helm camouflage d.m.v. een netje of stuk gaas als camouflagemateriaal wordt gebruikt.
Uitrustingvoorschrift
Voor duidelijkere beschrijvingen en achtergrond informatie kunt u kijken in de
daar voor specifieke artikels die net als deze onder Uniformen en uitrusting staan.
" + "
Basis uitrusting (verplicht):
Brotbeutel M31
Wehrmacht broodzak met 2 lussen en 2 D-ringen voorop.
Aangeraden:
Broodzak in khaki-groen.
Toegestaan:
Broodzak in licht olijf-groen, M44 broodzak.
Niet toegestaan:
Broodzak in Luftwaffe blauw, grijs, donker groen of Polizei groen.
Feldflasche M31
Wehrmacht veldfles met 0,8L inhoud.
Aangeraden:
Stalen veldfles met stalen of bakelieten drinkbeker en met zwarte berieming.
Toegestaan:
Aluminium veldfles, aluminium drinkbeker, webbing en bruin leren berieming.
Niet toegestaan:
Hitlerjugend, Sanitäter of Gebirgsjeager veldflessen.
Kochgeschirr M31
Wehrmacht eetketel met 1,7L inhoud.
Aangeraden:
Stalen eetketel in olijf groene verf of emaille.
Toegestaan:
Aluminium eetketel in feldgrau of olijf groene verf.
Niet toegestaan:
Bundeswehr eetketels (deze zijn namelijk veel te hoog) en vooroorlogse modellen.
Gasmaskenbüchse
Wehrmacht Gasmaskerbus.
Aangeraden:
Stalen gasmaskerbus 27/28 cm hoog in olijf-groen.
Toegestaan:
Stalen gasmaskerbus 27/28 cm hoog in camouflage kleuren.
Niet toegestaan:
Vooroorlogse stalen gasmaskerbussen (ook wel de korte modellen).
Optioneel:
Gascape tasje met inhoud, Gasmasker M30 of M38.
Kleines Schanzzeug
Wehrmacht veldschep.
Aangeraden:
Rechte schep met leren draaghoes dat de 2 riem lussen bovenaan heeft zitten.
Toegestaan:
Wehrmacht model Klapschep met leren draaghoes model II (het model zonder grote sluitings kap), ersatz draaghoes van namaakleer.
Niet toegestaan:
webbing draaghoezen, DDR draaghoezen en Oostenrijkse puntige scheppen.
Seitengewehr 84/98
Wehrmacht bajonet.
Aangeraden:
Bajonet met een zwart leren houder dat een riempje bevat.
Toegestaan:
Webbing bajonet houder en het korte model bajonet houder (perfect in combinatie met de klapschep).
Niet toegestaan:
Wo1 bajonetten of bajonetten met ring.
Koppel und Koppelschloß
Wehrmacht koppelriem met koppelslot.
Aangeraden:
Zwart leren koppelriem met een groen geverfd stalen koppelslot.
Toegestaan:
Webbing riem, aluminium koppelslot.
Niet toegestaan:
Reichsheer koppelslot of non-Wehrmacht-Heer koppelsloten.
Patronentaschen
Wehrmacht Patroontassen voor de K98k.
Aangeraden:
Zwart leren patroontassen.
Niet toegestaan:
Bruin leren patroontassen of M1909 patroontassen.
Zeltbahn 31
Wehrmacht Zeltbahn, te gebruiken als (regen en camouflage) poncho en één-vierde tentdeel.
Aangeraden:
Originele splintertarn zeltbahnen.
Toegestaan:
Reproductie zeltbahnen.
Niet toegestaan:
SS zeltbahnen.
" + "
Optionele uitrusting (niet verplicht, wel handig):
Koppeltragegestell
Wehrmacht Y-riemen.
Aangeraden:
Zwart leren Y-riemen.
Toegestaan:
Webbing Y-riemen.
Niet toegestaan:
Lichtgewicht (Cavalerie) Y-riemen of Tsjechische webbing Y-riemen.
Gefechtsgepäck
Wehrmacht A-frame.
Aangeraden:
Webbing A-frame met leren riemen en stoffen tasje.
Toegestaan:
Tropisch A-Frame met webbing riempjes.
Niet toegestaan:
A-Frame geheel uit leer.
Rucksack
Wehrmacht Rugzak. Er zijn vele variaties mogelijk, bij twijfel vraag het kader.
Aangeraden:
Wehrmacht model rugzak met 2 grote vakken voorop.
Toegestaan:
Wehrmacht artillerie rugzak.
Niet toegestaan:
Gebirgsjeager rugzakken.
Feldbesteck
Wehrmacht veldbestek.
Aangeraden:
Göffel (vork en lepel aan elkaar) of 3 delig WH model bestek.
ESBIT Klappkocher
Wehrmacht veldkoker.
Aangeraden:
jaren 30-40 model Esbit brander.
Toegestaan:
Na-oorlogse esbit klap kokers gelijkend aan het jaren 30-40 model.
Niet toegestaan:
Andere branders.
De Broodzak
" + "
(Voor)geschiedenis
Gebaseerd op zijn voorganger, de M1887 Brotbeutel, werd
de M31 brotbeutel (broodzak) in 23 Maart 1931 in gebruik genomen. De grootste verbeteringen tussen de M1887 en de M1931 broodzak waren dat bij de M1931 de afscheiding verwijderd was in de zak zelf, zodat er geen 2 vakken meer waren, maar 1.
Een ander groot verschil was de plaatsing van een tweede D-ring en leren lus, deze waren toegevoegt zodat het nieuwe model etensblik bevestigd kon worden op de broodzak. De D-ring en leren lus die er al op zaten waren om de veldfles te bevestigen.
Er werd tevens besloten de veldfles rechts op de broodzak te dragen in plaats van links, zoals op de M1887 broodzak.
Ook werd bepaald dat de broodzak zelf op de rechter kont gedragen werd.
GebruikIn de broodzak werd zoals de naam al aangeeft vooral eten bewaard, vaak een stuk brood. Naast het eten werd er ook bestek en persoonlijke spullen in de broodzak bewaard. Denk hierbij aan dingen zoals een ESBIT brander, boterdoosje, Göffel (bestek), kam en scheergerei. De veldfles gaat rechts op de broodzak zodat je er makkelijk bij kon, en het etensblik links omdat deze niet zo vaak nodig was.
Bij de broodzak werd een broodzak riem geleverd die aan de 2 kleine ringen achterop bevestigd kon worden. Maar omdat de reglementen zeiden dat de broodzak aan de koppelriem bevestigd moest worden, werd de broodzak riem vrijwel niet op de draag-tas manier gebruikt. De broodzak riem werd wel voor allerlei andere geimproviseerde doeleinden gebruikt, bijvoorbeeld als y-riem, op de helm om camouflage vast te houden en als bindriem.
Constructie
De M31 broodzak bestaat uit een simpele zak met grote flap voorop. Op de flap zelf zaten 2 leren lussen en 2 D-ringen, hieraan kon een veldfles en etensblik bevestigd worden. Achterop de broodzak zaten 2 kleinere D-ringen om een een broodzakriem aan te bevestigen.
Bovenaan de broodzak zitten 2 stoffen lussen die doormidden van een knoop vast zitten, door deze lussen diend de koppelriem te gaan. Soms waren deze lussen verstevigd met leer, om slijtage tegen te gaan. Tussen de 2 stoffen lussen zat een haak om het gewicht te helpen ondersteunen en verdelen op de koppelriem.
Aan de binnenkant van de broodzak zit in het midden een leren riempje om de zak zelf dicht te houden. Aan de binnenkant van de flap van de broodzak zie je ook 2 leren riempjes, deze zijn er om de flap goed op de broodzak te houden, zodat de eetketel en veldfles niet teveel heen en weer gaan als deze bevestigd zijn.
Verschillende modellen
Zoals met alle Duitse uitrusting zijn er ook bij de M31 broodzak verschillen.
Bij de broodzak vallen de verschillen erg mee, tot aan 1944 zijn vrijwel alleen de kleuren veranderd.
Gedurende de oorlog verslechterde de kwaliteit van de stof en het leer wel drastisch.
Voor oorlogs (1931 - 1934) was de broodzak een soort van grijs, vaak met bruin leerwerk.
De metalen delen waren van aluminium en er zaten leren verstevigingen op de koppelriem lussen.
Vroeg oorlogs (1935 - 1940) was de broodzak van kleur veranderd, deze was nu licht olijf groen.
De metalen delen waren van aluminium en er zaten leren verstevigingen op de koppelriem lussen.
Midden oorlogs (1940 - 1941) was de broodzak veranderd van kleur naar een soort van khaki groen.
De metalen delen waren van ijzer en er zaten leren verstevigingen op de koppelriem lussen.
Laat oorlogs (1942 - 1944) was de kleur nog steeds khaki groen, alleen zijn de leren verstevigingen op de koppelriem lussen verwijderd. De metalen onderdelen zijn nog steeds van ijzer.
Het M44 model was een type broodzak dat voor een bepaalde periode in 1944 is gemaakt. De koppelriem lussen en haak bovenop werden vast genaaide lussen zonder knopen en haak. Tevens was er binnen de broodzak een extra vakje aangebracht om het geweer schoonmaak setje in op te bergen.
De 1945 modellen broodzakken zijn eigenlijk gewoon normale broodzakken die erg versimpeld zijn om zo de productie tijd, kosten en materiaal te besparen. Er is geen eenheid in dit type broodzakken. Allerlei soorten stoffen en kleuren zijn gebruikt. Soms werd de middelste haak/lus weg gelaten. Vaak werden wel de 2 kleine D-ringen achterop weg gelaten, alsmede de broodzak riem.
"; }else if(link == "veldfles"){ document.getElementById('artikels_replace_div').innerHTML = "
De Veldfles
" + "
(Voor)geschiedenis
Gebaseerd op de M1907 Feldflasche werd de M1931 feldflasche (veldfles) op 23 Maart 1931 in gebruikt genomen.De veldfles was erg verbeterd, enkele grote veranderingen waren; extra verstevigingen aan het vilt om de berieming op zijn plaats te houden en de toevoeging van een drinkbeker.
Gebruik
De veldfles was een van de belangrijkste uitrustingsstukken van de Duitse soldaat, de mens heeft namelijk vocht nodig, vooral na veel inspanning. De standaart veldfles had een capaciteit van 0.8 liter. Volgens het reglement werd de veldfles rechts op de broodzak gedragen, je bevestigd hem door de haak achterop vast te klikken aan de D-ring en het leertje onderop aan de achterkant van de veldfles door het lusje onder de D-ring te doen, deze lus is meestal van leer.
Constructie en verschillenDe veldfles zoals deze werd uitgegeven in 1931 bestond uit een aluminium fles met bruine vilt er omheen. De berieming die er op zat was meestal van zwart leer met bovenaan een aluminium haak. De beker die er bij zat was tot 1940 van aluminium in een ovale vorm met zwarte verf. Vanaf 1940 werden ook ronde bakelieten bekers uitgegeven, werden er bakelieten doppen gemaakt en werden er webbing beriemingen gemaakt tot het einde van de oorlog door. In 1941 begonnen ze met het maken van stalen veldfles bekers in dezelfde vorm als de ovalen van aluminium, alleen werd de rand onderaan niet meer netjes geheel omgevouwen maar scherp gehouden en werden ze olijf-groen geverft.
Vanaf ongeveer 1943 zag je ook dat sommige fabriekanten de binnekant van de stalen veldfles bekers in hun rode menie lieten en alleen de buitenkant olijf groen verfden. In 1943 werd ook de stalen veldfles geintroduceerd, je zag deze vooral in het rood, maar soms ook donker groen. Gespikkeld blauw/grijs kan ook, dit betreft een zeldzamere versie dat laat in de oorlog is gemaakt door Joodse dwangarbeiders in de emaille fabriek van Oskar Schindler. Er zijn ook veldfles bekers gemaakt in de fabriek van Oskar Schindler.
De stalen veldflessen hadden een bakelieten of metalen dop.
Het vilt en leerwerk op deze flessen was vaak van slechte kwaliteit. In 1944 werden door sommige fabrieken opeens weer ovalen aluminium veldfles bekers gemaakt, maar dan wel met olijf-groene verf en niet in grote oplage.
Andere Duitse veldflessen
Naast de standaart M31 had je ook nog de volgende veldflessen in het Duitse leger:
Tropische veldfles - Een aluminium veldfles met een niet afneembaar omhulsel gemaakt van samengeperst hout en bakeliet. De berieming was van webbing en had een extra horizontale versteviging.
Bergtroepen veldfles - Deze veldfles leek sterk op de normale M31 fles, alleen was de inhoud verhoogt naar 1,5 Liter.
Hospik veldfles - De inhoud van deze fles was verhoogt naar 1,5 of 2 Liter, het leerwerk werd verstevigt doormiddel van een extra horizontale riem. Deze veldfles werd gedragen doormiddel van een draagriem, hij kon niet aan de broodzak bevestigd worden.
"; }else if(link == "etensblik"){ document.getElementById('artikels_replace_div').innerHTML = "
Het Etensblik
" + "
(Voor)geschiedenis
Gebaseerd op de M1910 kochgeschirr, werd de M1931 kochtgeschirr op 23 Maart 1931 in gebruik genomen. De vorm bleef vrijwel hetzelfde, de hoogte werd alleen verlaagt zodat de inhoud nu nog maar 1.7L bedroeg. Tevens werd er boven aan de grote hendel een versteviging aan gebracht waar de leren riem die er op hoort, doorheen kon.
Gebruik
Het etensblik was voor de Duitse soldaat, na de veldfles, een van de belangrijkste uitrustingstukken. Een soldaat moet eten! Volgens de reglementen werd het etensblik links op de broodzak gedragen doormiddel van een riempje dat door de D-ring en lus op de broodzak ging, en 2 lussen voorop de hendel van het etensblik. Het etensblik werd niet altijd op de broodzak gedragen. Als er ergens heen gemarcheerd moest worden werd de rugzak of affe dragen met daar op of in het etensblik. Zo werd het gewicht op de koppelriem beter verdeeld.
Wat ook vaak gebeurde als er lange afstanden gemarcheerd werden is dat de rugzak/affe in voertuigen mee genomen werden. Vaak zie je in het veld dat het etensblik op een gefechtsgepäck (A-frame) gedragen werd op de rug, of een geimproviceerd frame op de rug bijvoorbeeld doormiddel van broodzakriemen en een zeltbahn op een Koppeltragegestell (Y-riem). Het etensblik bestond uit 2 delen; het onderste deel werd gebruikt als kook pot, hiermee haalde je je prak eten op bij de veldkeuken. Het bovenste deel functioneerde als een bord en pan.
Constructie en verschillen
Het etensblik zoals hij in 1931 uitgegeven werd bestond geheel uit aluminium op het dunne draad hengsel na, wat van ijzer was. Het bestond uit 2 delen. Het onderste deel had voor op inkepingen om de inhoud mee aan te geven. deze inkepingen waren om de 0.5L aangebracht. Het nut hiervan was om het voedsel zo eerlijk mogelijk te verdelen bij de veldkeukens. Het bovenste deel van het etensblik heeft een grote hendel voor op, met daar op 2 metalen lussen; eentje onder en eentje boven. Hierdoor kon een uitrustingsriempje worden gedaan om de eetketel zo ergens aan vast te kunnen maken.
Verschillende modellen
Zoals bij de meeste Duitse uitrustingstukken heeft ook het etensblik verschillen. Al deze verschillen (op de kleuren na) zijn het gevolg van materiaal tekorten in de oorlog. Eigenlijk kan je stellen dat het etensblik naar mate de oorlog vorderde achteruit ging.
Een groot verschil waar eigenlijk geen uniformering in zat was de verf. Globaal zijn de kleuren per periode wel aan te duiden, maar er zijn veel fabrieken die toch nog oude verf gebruikten ondanks dat er andere kleuren in gebruik waren. Logisch eigenlijk, zonde om het weg te gooien. Dus op sommige late etensblikken kon nog feldgrau zitten.
Globaal kun je het volgende stellen qua verf:
1931 - 1940 donker feldgrau zoals op voertuigen.
1941 - 1945 olijf groen achtig.
Vanaf ongeveer 1940 werd het aluminium hendel voor op het etensblik vervangen voor een ijzeren, om aluminium te besparen. Vanaf eind 1942 begin 1943 werd het etensblik versimpeld om de productie tijd te verkorten. In een foto hier onder zal ik dit aanduiden. Aangeduid met nummer 1 op de foto zie je van beide etensblikken de rand, voor 1943 was deze netjes omgevouwen, maar vanaf 1943 en erna werd deze rand open gelaten. Bij nummer 2 op de foto zie je het onderdeeltje dat het ijzeren hengsel vast houd. Deze werd aan het etensblik vast gemaakt door middel van een soort pop-nagels, dit onderdeeltje werd vanaf 1943 van metaal en kreeg een andere, versimpelde, vorm. Deze werd ook op aluminium etensblikken in het ijzer bevestigd.
Tevens werd er rond deze tijd door enkele fabrieken metalen etensblikken gemaakt, en meestal geëmailleerd.
Ook dit was om aluminium te besparen. Niet elke fabriek ging hier in mee, en sommige grote fabrieken maakten de etensblikken in beide materialen. Eind 1943 werd de productie van metalen etensblikken vrijwel gestopt. Eind 1944 tot het einde in 1945 werd er door 1 fabriek zelfs nog een aparte versie etensblik gemaakt. Dit etensblik was van aluminium, met een ijzeren hengsel. Maar zonder de grote hendel voor op en zonder verf. Dit etensblik zie je niet veel. De enigste fabriek die deze maakten had de fabrieks code MN.
"; }else if(link == "y-riem"){ document.getElementById('artikels_replace_div').innerHTML = "
De Y-riem
" + "
In gebruik genomen in April 1939 (samen met de M39 "affe" tornister die de M34 "affe" tornister met lange riemen verving) was de Koppeltragegestell, of Y-riem onder de verzamelaars, bedoeld voor de infanterie. In 1941 mocht de Y-riem ook gedragen worden door gemotoriseerde infanterie en in 1943 ook door soldaten te fiets.
Gebruik
De bedoeling van de Y-riem was om het gewicht van de uitrusting beter te verdelen. Voorheen gebeurde dit alleen tijdens het marcheren in marschanzug, dat hield in met alles wat de soldaat had. Dan werd de M34 tornister (ook wel Affe genoemd) gedragen en die had van voren bijna dezelfde riemen als een Y-riem. Deze Affe verdeelde dus het gewicht, maar ze werden niet tijdens gevechten gedragen. Om ook zonder de Affe het gewicht van de uitrusting beter te verdelen (bijvoorbeeld tijdens gevechten) werd de Y-riem ontworpen.
Daarvoor werd dit wel gedaan door de uniform haken die in het M36 en M40 jasje zitten en die weer vast zaten aan een interne stoffen riemen die over de schouder liep, alleen was dit niet sterk en erg onhandig. Deze uniform haken bleven trouwens als extra ondersteuning van de riem in alle jasjes zitten door de gehele oorlog heen. De interne stoffen riem verdween wel in de latere type jasjes.
Op de Y-riem kon een M39 tornister, A-frame of andere rugzakken gehangen worden. Dit werd gedaan door de 2 haken die links en rechts bovenaan de tornister/rugzak zaten, vast te haken aan de 2 D-ringen die achterop de Y-riem zitten. Voor op de Y-riem zitten links en rechts een riempje met een langwerpige D-ring er aan vast, welke aan 2 haken links onder en rechts onder de tornister/rugzak bevestigd kon worden. Door dit handige systeem kon je makkelijk je rugzak op en af doen zonder je Y-riem los te maken van je basis uitrusting. Het gebeurde ook dat er andere uitrusting aan de Y-riem gehangen werd, bijvoorbeeld zeltbahnen doormiddel van uitrustingsriempjes.
Constructie en verschillen
De Y-riem werd gemaakt van bruin leer met de ruwe kant naar boven welke gezwart werd. Vroeg in de oorlog waren de metalen onderdelen van aluminium, maar rond 1941/1942 werden de onderdelen van ijzer. Het komt voor dat je Y-riemen ziet met aluminium en ijzere onderdelen. Sommige Y-riemen zijn voor op met nummers bestempeld zodat je de hoogte van de haken even hoog van elkaar kon verstellen. Later in de oorlog zag je dat steeds minder.
De Y-riem heeft voor op 2 lange riemen (A) met beide een haak (B) aan het uiteinde bevestigd die gehaakt werden aan de uitrusting van de soldaat, deze haken kunnen in hoogte versteld worden. Beide lange riemen hebben 2 D-ringen (C) bovenop en weer een kleiner riempje (D) dat ook verstelbaar is in lengte met een lange D-ring (E) op het uiteinde. Deze 2 kleine riempjes hingen los als er geen tornister, A-frame of rugzak bevestigd was en de D-ringen werden later in de oorlog 45 graden gedraaid bevestigd.
De 2 lange riemen zijn bevestigd aan een ijzere ring (F). Achter op de Y-riem zit een kleiner riempje (G), dat ook verstelbaar is, met op het uiteinde een haak (H) om aan de koppelriem te haken. Dit kleine riempje is ook bevestigd aan de ijzere ring (F). Achterop deze ijzere ring zit een (voor het uniform) beschermend stukje leer. Vaak staan er op dit stukje leer gegevens van de fabriekant of het jaar van productie.
Verschillende modellen
Vanaf laat 1940 werden er naast leren Y-riemen ook webbing Y-riemen gemaakt. Eigenlijk speciaal bedoeld voor het DAK (Deutsche Afrika Korps) maar later ook gebruikt door soldaten in Europa en Rusland. Webbing Y-riemen hadden (op het materiaal na) dezelfde constructie als de leren riemen. Het rondje achter de ijzere ring in het midden bleef wel van leer. Webbing Y-riemen had je in de volgende kleuren: Khaki, groen, blauw en grijs.
Maar khaki zag je verreweg het meeste.
Naast dat de metalen onderdelen van aluminium naar ijzer veranderde, veranderde de haken laat in de oorlog ook. Dit laat oorlogse type haak is van ijzerdraad dat in de vorm van een haak is gebogen. Al word het vanaf 1944 gebruikt, veel zie je dit type haak niet. Vast omdat er nog oude reserves waren.Vanaf 15 Feb. 1940 kwam er ook een licht model Y-riem. Eigenlijk was dit een Y-riem zonder de 2 extra losse riempjes voor op en zonder de D-ringen. Je kon hier geen rugzak, A-frame of tornister op hangen.
Deze Y-riemen, gebaseerd op de Wo1 Y-riem, waren bedoeld voor Cavalerie eenheden. Maar waren erg gelieft door officieren en non-combatan personeel. De Luftwaffe gebruikte dit type y-riem voor hun Fallschirmjeager (paratroopers) tot aan 1943.
Onderaan kan je op de foto 3 verschillende Y-riemen zien.
Links een laat oorlogse webbing Y-riem met metalen onderdelen, dan een mid oorlogse leren Y-riem met metalen onderdelen en dan een vroeg oorlogse Y-riem van leer met aluminium onderdelen.
Zie trouwens ook het verschil tussen de kleine riempjes met D-ring. Deze 2 verschillende type zag je op vroege en late Y-riemen.
"; }else{ document.getElementById('artikels_replace_div').innerHTML = "Default Content"; } }