The history of "Der Windhund" during World War Two.

After the war against France in 1940 the 16th Infantry Division was divided into the 16th Panzer Division and the 16th Motorised Infantry Division (mot).
The 16th Motorised Infantry Division consisted of the IR. (mot) 60 and 156, AR.(mot) 146, Pi.-Btl.(mot) 675, A.A. 341, N.A. 228, Pz.-Jg.-Abtl 228, Kradsch.-Btl. 165, San.-Einheit 66, Div.-Nachschub 66.

In March 1942 the 116th Panzer Abteillung entered the Division.

In June 1943 the name of the Division is converted into the 16th Panzer Grenadier Division.

On 28 March 1944 the complete Division was almost destroyed on the eastern front and pulled back to France and merged with the 179th Panzer Reserve and renamed to the 116th Panzer Division.

The Division adapted a 'Windhund' called "Sascha" as it's logo.

The Division headquarters was located in Munster, the Division was reformed and stationed in the Rheine area, from wich it was sent to Calais in France to counter-attack the anticipated Allied forces. Even when the Allies landed in Normandy the German highcommand still believed that there still was an invasion to come in Calais and that Normandy was a distraction.

When the Allied invasion in Normandy was a fact, the 116th Division was still stationed above the Seine, it almost took a month before they were sent to the front. Added to the 7th Armee XLVII Panzerkorps, part of Rommels Armeegruppe "B", they got their first battle experience a new Division on the 6th of august 1944 as part of Operation Luttich. The counter-offensive in the Mortain area to the Allied invasion and later on turned out to be the biggest tank battle of Normandy.

Nothing seemed to stop General Pattons 6th Army and the 116th Division was one of the units that got stuck in the 'Falaise Pocket'. Though surrounded and with a high number of casualties they managed to break out.

On the 16th of August Hilter ordered them to fall back, 10 days after their first deployment and non-stop battling. Arriving at the garrison of Aken on the 13th of september only 600 men and 16 tanks returned. Everything else, artillery and vehicles was destroyed in Falaise.

The Division was pulled back, restocked with 11.500 men and 41 tanks they where sent back to Aken to stopped the Allied advance. Despite all their effort the city fell on the 13th of September. Later that month Fieldmarchall Model lauched an attack on the village of Schmidt that was captured by the 28th US Infantry Division. After four days of battle and losing 16 tanks the village was back in German hands. This battle is now known as The Battle of the Hurtgenwald.

Na dit succes werd de 116. divisie ingezet in OPERATION HERBSTNEBEL, over het algemeen bekend als ARDENNENOFFENSIEF, waarin de divisie een groot succes behaalde. Op weg naar de Ardennen raakte de divisie betrokken bij de gevechten die uiteindelijk tot de St.Vith-doorstoot leidde. De 116de divisie sloeg daarna de zuidelijke bres in het Ardennenoffensief, alweer ten kostte van verschrikkelijke verliezen. Teruggetrokken tot aan Kleve, verbrachten zij het grootste gedeelte van januari aan de Nederlandse grens. In februari stonden ze oog in oog met Britse en Canadeese troepen aan de oevers van de rivier de Roer, gedurende de geallieerde opmars genaamd, Operation Veritable. Omstreeks maart had deze operatie aansluiting gevonden bij het 9th U.S. Army, de 116. ingesloten achterlatend bij de rivier de Weser, in de zogenaamde Weser-pocket. De divisie volgde de algehele terugtrekking over de Rijn en blies de brug daarna op. Wederom kreeg de 116. divisie een schijnbaar onmogelijk taak, zij dienden de oprukkende 30ste U.S. Infantriedivisie net zuidelijk van de rivier de Lippa te stoppen. Op 25 maart 1944, na slechts 1 dag vechten sloeg het 60ste Panzergrenadier Regiment toe. De Amerikaans doorbraak was reeds voor het begin van de nacht tot stoppen gebracht en op de 28ste was het dorpje Dorsten in handen van de 116de divisie. April 1945 was de laatste maand dat "der Windhund" in aktie kwam. Een nieuwe verdedigingslinie was opgezet richting het noorden langs het Rhein-Herne kanaal. Het was bedoeld om de noordelijke flank van de Ruhrvallei te beschermen. Ondanks zware gevechten hield alles op 15 april 1945 op. Op die dag hield alle weerstand in de Ruhrvallei op en gaven de resten van een eens trotse divisie zich over aan het U.S. 9th Army. Met minder dan een jaar actieve dienst waren er ongelooflijk zware verliezen geleden.

Vanaf de eerste inzet als 16. Divisie in 1941 in Yugoslavië tot de laatste gevechten in het Ruhrgebied op 15 april 1945 zijn in totaal ingezet:

1.502 Officieren
Hiervan sneuvelden 263, 43 worden vermist

42.022 onderofficieren en manschappen
Hiervan sneuvelden 5.180 en 2.426 worden vermist

Het resterende aantal heeft zich overgegeven. Hierbij waren nog vele gewonden.
Niet meegerekend in deze cijfers is het aantal zieken en verongelukten en de 269 officieren en 4.828 onderofficieren en manschappen die als vreemden bij de Divisie bivakkeerden.

Hiermee komen de totale verliezen voor de 116 Divisie "Der Windhund" op 43.504 officieren, onderofficieren en manschappen.

Statistisch had een pelotonsleider 7 dagen, een compagnieaanvoerder 21 dagen en een bataljonscommandant 30 dagen als frontsoldaat te leven.